Eva Jinek over dwangmatige gedachten: 'Dan kan ik niet meer prioriteren'

Constante druk en spanning halen niet altijd het beste naar boven bij de presentatrice.
@media (max-width: 679px){#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6169d6558ab1e img{#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6169d6558ab1e img{#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6169d6558ab1e img{#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6169d6558ab1e img{#fig-6169d6558ab1e img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}Eva jinek

In Lekker Lullen met Eva & Lize vertelt Eva Jinek dat ze weleens last heeft van dwangmatige gedachten. "Dan kan iets wat heel klein en onbelangrijk is heel groot lijken", legt ze uit.

Prioriteren

In YouTube video's beantwoorden Eva en Lize via Instagram ingezonden vragen en met behulp van experts proberen ze tot een zo goed mogelijk antwoord te komen. De vraag van deze keer gaat over constante druk en spanning ervaren en daar kan Eva zich wel in vinden.

"Als ik op mijn best ben kan ik heel goed prioriteren: dit is belangrijk en dit niet", legt ze uit. Maar als ze minder goed in haar vel zit, als ze bijvoorbeeld gestresst is of weinig geslapen heeft, ziet ze de horizon niet meer goed. "Dan ben ik niet meer zo goed in prioriteren."

Dwangmatige gedachten

Het gevolg daarvan is dat ze dwangmatige gedachten kan krijgen. "Dan kan iets wat heel klein en onbelangrijk is heel groot lijken. Ik heb voor mezelf een naam daarvoor: de onderkant van de trapleuning. Dat je denkt dat die schoon moet zijn, want anders is je huis niet op orde."

Volgens haar zijn het dingen die totaal niet belangrijk zijn als je het objectief van een afstand bekijkt. "Als ik een stap naar achter kan doen, dan zou ik denken: ik heb eten in huis, ik heb drinken, ik heb leuke mensen uitgenodigd, mijn haar is gewassen, ik heb deo opgedaan." In vergelijking met die dingen is de onderkant van de trapleuning, waar niemand naar kijkt, helemaal niet zo belangrijk. "Als je daarin meegaat, dan wordt het steeds gekker en stopt het niet. En dat ervaar ik dan als een gevoel van hoogspanning."

Laatste nieuws